<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom"
	xmlns:sy="http://purl.org/rss/1.0/modules/syndication/"
	xmlns:slash="http://purl.org/rss/1.0/modules/slash/"
	>

<channel>
	<title>Blog do Favre &#187; Literatura</title>
	<atom:link href="http://blogdofavre.ig.com.br/tag/literatura/feed/" rel="self" type="application/rss+xml" />
	<link>http://blogdofavre.ig.com.br</link>
	<description>Cultura, Política, Economia, Mundo, Sociedade, Comportamento</description>
	<lastBuildDate>Tue, 24 Nov 2009 00:00:42 +0000</lastBuildDate>
	<generator>http://wordpress.org/?v=2.8.4</generator>
	<language>en</language>
	<sy:updatePeriod>hourly</sy:updatePeriod>
	<sy:updateFrequency>1</sy:updateFrequency>
			<item>
		<title>No fio</title>
		<link>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/no-fio/</link>
		<comments>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/no-fio/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 23 Nov 2009 20:43:05 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Luis Favre</dc:creator>
				<category><![CDATA[CULTURA]]></category>
		<category><![CDATA[arte]]></category>
		<category><![CDATA[escrita]]></category>
		<category><![CDATA[Literatura]]></category>
		<category><![CDATA[Poemas]]></category>
		<category><![CDATA[poesias]]></category>
		<category><![CDATA[poetas]]></category>
		<category><![CDATA[Silvia Härri]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://blogdofavre.ig.com.br/?p=16655</guid>
		<description><![CDATA[





Tôt le matin (p.          13)

Je ne          laiserrai pas
que          l&#8217;eloignement s&#8217;approche
ni que          le doute m&#8217;effleure.
C&#8217;est      [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;"><span style="color: #ffffff;"><img src="http://www.germinaliteratura.com.br/imagens/ana_maria_neves.jpg" border="0" alt="" hspace="0" width="555" height="631" align="baseline" /></span></div>
<table border="0" cellspacing="20" cellpadding="0" width="555" align="center" bgcolor="#ffffff">
<tbody>
<tr>
<td width="275" valign="top">
<blockquote>
<p align="center"><strong>Tôt le matin</strong> (p.          13)</p>
<p align="center">
<p align="center">Je ne          laiserrai pas</p>
<p align="center">que          l&#8217;eloignement s&#8217;approche</p>
<p align="center">ni que          le doute m&#8217;effleure.</p>
<p align="center">C&#8217;est          un privilège</p>
<p align="center">de tes          mains seules</p>
<p align="center">de ton          corps</p>
<p align="center">qui          enveloppe le mien</p>
<p align="center">et          chante</p>
<p align="center">comme          la vague qui déferle.</p>
</blockquote>
</td>
<td width="275" valign="top">
<blockquote>
<h2>Depressa,          a manhã</h2>
<p align="center">
<p align="center">Não          permitirei</p>
<p align="center">que a          ausência se avizinhe</p>
<p align="center">nem que          a dúvida aflore.</p>
<p align="center">É um          privilégio</p>
<p align="center">de tuas          mãos apenas</p>
<p align="center">do teu          corpo</p>
<p align="center">que          envolve o meu</p>
<p align="center">e          canta</p>
<p align="center">tal uma          onda que rebenta.</p>
</blockquote>
</td>
</tr>
</tbody>
</table>
<table border="0" cellspacing="20" cellpadding="0" width="555" align="center" bgcolor="#ffffff">
<tbody>
<tr>
<td width="275" valign="top">
<blockquote>
<p align="center"><strong>Calligraphie</strong> (p.          23)</p>
<p align="center">
<p align="center">Existe-t-il un nom, un          idéogramme</p>
<p align="center">un signe          tangible</p>
<p align="center">pour          dessiner l&#8217;amer?</p>
<p align="center">
<p align="center">Je le          cherche mais ne l&#8217;ai point trouvé.</p>
<p align="center">Le          silence serait-il seul capable</p>
<p align="center">de          clamer toute sa dignité?</p>
</blockquote>
</td>
<td width="275" valign="top">
<blockquote>
<h2>Caligrafia</h2>
<p align="center">
<p align="center">Existe          um nome, um ideograma</p>
<p align="center">um signo          tangível</p>
<p align="center">para          representar a amargura?</p>
<p align="center">
<p align="center">Eu o          procuro mas não encontrei.</p>
<p align="center">O          silêncio apenas seria capaz</p>
<p align="center">de          bradar toda a sua dignidade?</p>
</blockquote>
</td>
</tr>
</tbody>
</table>
<table border="0" cellspacing="20" cellpadding="0" width="555" align="center" bgcolor="#ffffff">
<tbody>
<tr>
<td width="275" valign="top">
<blockquote>
<p align="center"><strong>Avidités</strong> (p.          32)</p>
<p align="center">
<p align="center">Ce n&#8217;est          pas que je t&#8217;aie cherché</p>
<p align="center">tu es          venu à moi</p>
<p align="center">sans que          je m&#8217;en aperçoive</p>
<p align="center">avec ton          regard de mer et ta voix qui chante.</p>
<p align="center">Ce n&#8217;est          pas que je t&#8217;aie voulu</p>
<p align="center">tu t&#8217;es          imposé</p>
<p align="center">comme la          plus douloureuse</p>
<p align="center">des          évidences.</p>
</blockquote>
</td>
<td width="275" valign="top">
<blockquote>
<h2>Avidezas</h2>
<p align="center">
<p align="center">Não que          tenha procurado</p>
<p align="center">tu          vieste a mim</p>
<p align="center">sem que          me apercebesse</p>
<p align="center">com teus          olhos de mar e tua voz sonora.</p>
<p align="center">Não que          tenha desejado</p>
<p align="center">tu te          impuseste</p>
<p align="center">como a          mais dolorosa</p>
<p align="center">das          evidências.</p>
</blockquote>
</td>
</tr>
</tbody>
</table>
<table border="0" cellspacing="20" cellpadding="0" width="555" align="center" bgcolor="#ffffff">
<tbody>
<tr>
<td width="275" valign="top">
<blockquote>
<p align="center"><strong>Fringale</strong> (p.          35)</p>
<p align="center">
<p align="center">L&#8217;appétit en          tumulte</p>
<p align="center">elle ne          peut lutter.</p>
<p align="center">
<p align="center">Happée          par les chaos</p>
<p align="center">elle          invoque l&#8217;exode</p>
<p align="center">dans le          délire du dédale.</p>
<p align="center">
<p align="center">Sur les          coubes de chair</p>
<p align="center">ce sont          tes mains vagabondes</p>
<p align="center">qu&#8217;elle          espérait</p>
<p align="center">
<p align="center">car vos          luttes éreintantes</p>
<p align="center">en          étreintes de braise</p>
<p align="center">avaient          meilleur goût</p>
<p align="center">que les          coups de glucose.</p>
</blockquote>
</td>
<td width="275" valign="top">
<blockquote>
<h2>Fome          desmesurada</h2>
<p align="center">
<p align="center">O          apetite em tumulto</p>
<p align="center">ela não          pode lutar.</p>
<p align="center">
<p align="center">Tragada          pelo caos</p>
<p align="center">invoca          o êxodo</p>
<p align="center">no          delírio do dédalo.</p>
<p align="center">
<p align="center">Sobre          as curvas da carne</p>
<p align="center">estão          as mãos vagabundas</p>
<p align="center">que ela          esperou</p>
<p align="center">
<p align="center">pois          vossas fatigantes lutas</p>
<p align="center">em          abraços de brasa</p>
<p align="center">tinham          melhor gosto</p>
<p align="center">que          goles de glicose.</p>
</blockquote>
</td>
</tr>
</tbody>
</table>
<table border="0" cellspacing="20" cellpadding="0" width="555" align="center" bgcolor="#ffffff">
<tbody>
<tr>
<td width="275" valign="top">
<blockquote>
<p align="center"><strong>Le          corps en cage</strong> (p.          39)</p>
<p align="center">
<p align="center">Le          corps en cage</p>
<p align="center">nous          cherchons en vain</p>
<p align="center">l&#8217;interstice de          revé.</p>
<p align="center">
<p align="center">Devenir          âcre voracité</p>
<p align="center">est          notre regime quotidien.</p>
<p align="center">
<p align="center">Tu es          l&#8217;estomac du Titan</p>
<p align="center">replié          sur le monde</p>
<p align="center">et moi          la gueule d&#8217;Enfer béante</p>
<p align="center">engloutie par sa seule          mâchorie.</p>
</blockquote>
</td>
<td width="275" valign="top">
<blockquote>
<h2>O          corpo encarcerado</h2>
<p align="center">
<p align="center">O corpo          encarcerado</p>
<p align="center">em vão          procuramos</p>
<p align="center">o          interstício do sonho.</p>
<p align="center">
<p align="center">Tornar-se uma fome          acre</p>
<p align="center">é nosso          regime diário.</p>
<p align="center">
<p align="center">És o          estômago do Titã</p>
<p align="center">desdobrado sobre o          mundo</p>
<p align="center">e eu a          boca escancarada do Inferno</p>
<p align="center">engolida por seu único          maxilar.</p>
</blockquote>
</td>
</tr>
</tbody>
</table>
<table border="0" cellspacing="20" cellpadding="0" width="555" align="center" bgcolor="#ffffff">
<tbody>
<tr>
<td width="275" valign="top">
<p align="center"><strong>L&#8217;adieu</strong> (p.  43)</p>
<p align="center">
<p align="center">Adieu à        toi Ariane, compagne d&#8217;infortune</p>
<p align="center">je te        laisse à ta quenouille malheureuse.</p>
<p align="center">Adieu à        toi, araignée noire de la peur</p>
<p align="center">que ton        fuseau étincelant</p>
<p align="center">attrape        dans sés mailles</p>
<p align="center">une autre        que moi.</p>
</td>
<td width="275" valign="top">
<h2>O        adeus</h2>
<p align="center">
<p align="center">Adeus,        Ariana, companheira de infortúnio</p>
<p align="center">abandono-te à roca        maldita.</p>
<p align="center">Adeus,        aranha negra do medo</p>
<p align="center">que teu        fuso cintilante</p>
<p align="center">enrede em        tuas tramas</p>
<p align="center">um outro        como eu.</p>
</td>
</tr>
</tbody>
</table>
<table border="0" cellspacing="20" cellpadding="0" width="555" align="center" bgcolor="#ffffff">
<tbody>
<tr>
<td width="275" valign="top">
<blockquote>
<p align="center"><strong>Dans          la gorge</strong> (p. 47)</p>
<p align="center">
<p align="center">Dans la          gorge</p>
<p align="center">l&#8217;arete          du temp</p>
<p align="center">se          fige.</p>
<p align="center">Et dejà          tu ne sais plus</p>
<p align="center">quel          grain de la clepsydre</p>
<p align="center">tu          enlaces</p>
<p align="center">dans          cette danse endiablée.</p>
</blockquote>
</td>
<td width="275" valign="top">
<blockquote>
<h4>Na          garganta</h4>
<p align="center">
<p align="center">Na          garganta</p>
<p align="center">a          aresta do tempo</p>
<p align="center">enrijece.</p>
<p align="center">E já          não sabes</p>
<p align="center">qual          grão da clepsidra</p>
<p align="center">tu          enlaças</p>
<p align="center">nesta          dança endiabrada.</p>
</blockquote>
</td>
</tr>
</tbody>
</table>
<table border="0" width="555" align="center" bgcolor="#ffffff">
<tbody>
<tr>
<td>
<blockquote dir="ltr">
<p align="right">
<p align="center">HÄRRI,          Silvia. <strong>Sur le fil</strong>. Genève: [s.n.],          2006.</p>
<p align="center">—          Tradução de <strong>Fernando Fábio Fiorese Furtado</strong> —</p>
</blockquote>
</td>
</tr>
</tbody>
</table>
<p align="center">
<p align="center"><strong> </strong></p>
<p><strong> </strong></p>
<p><strong><a href="mailto:fernando.fiorese@acessa.com.br">Silvia          Härri</a></strong> nasceu em 1975, em          Genebra (Suíça), cidade onde mora. Formou-se em Literatura Italiana e          História da Arte. Bilíngüe, a autora tem dupla formação cultural,          francesa e italiana. Atualmente, trabalha como professora num colégio da          mesma cidade. Alguns dos poemas que compõem o livro <strong>Sur le fil</strong><em> </em>foram publicados em revistas          literárias da França.</p>
<p align="center">
<p align="center">
<p align="center">
<p align="center">
<p><strong><a href="mailto:fernando.fiorese@acessa.com.br">Fernando Fábio Fiorese Furtado</a></strong> é professor da Faculdade          de Letras da Universidade Federal de Juiz de Fora (UFJF). Ensaísta e          poeta, publicou <strong>Corpo portátil:          1986-2000</strong> (reunião poética, 2002), <strong>Dicionário mínimo: poemas em          prosa</strong> (2003) e <strong>Murilo na          cidade: os horizontes portáteis do mito</strong><em> </em>(ensaio, 2003). Mais em <a href="http://www.germinaliteratura.com.br/ff.htm"><strong>Poemas</strong></a> e <a href="http://www.germinaliteratura.com.br/naberlinda_ff_out5.htm"><strong>Na Berlinda</strong></a>.</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/no-fio/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Pouso</title>
		<link>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/pouso/</link>
		<comments>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/pouso/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 21 Nov 2009 19:21:00 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Luis Favre</dc:creator>
				<category><![CDATA[CULTURA]]></category>
		<category><![CDATA[arte]]></category>
		<category><![CDATA[contos]]></category>
		<category><![CDATA[escrita]]></category>
		<category><![CDATA[Literatura]]></category>
		<category><![CDATA[minicontos]]></category>
		<category><![CDATA[Poemas]]></category>
		<category><![CDATA[poesias]]></category>
		<category><![CDATA[tomooka]]></category>
		<category><![CDATA[Valquíria Rabelo]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://blogdofavre.ig.com.br/?p=16573</guid>
		<description><![CDATA[
 
 


*

adoro          sentir calor
no          inverno
fome na ceia
água na toalha
gelo no café
adoro sentir
que          tudo é possível
na medida
do          improvável.






onde
quero uma [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<blockquote dir="ltr">
<blockquote dir="ltr"><p><strong><em> </em></strong></p>
<p><strong><em> </em></strong></p></blockquote>
</blockquote>
<p align="justify"><span style="color: #ffffff;"><img src="http://www.germinaliteratura.com.br/imagens2009/tomooka.jpg" border="0" alt="" hspace="0" width="556" height="606" align="baseline" /></span></p>
<p align="justify">*</p>
<p align="justify">
<p align="justify">adoro          sentir calor</p>
<p align="justify">no          inverno</p>
<p align="justify">fome na ceia</p>
<p align="justify">água na toalha</p>
<p align="justify">gelo no café</p>
<p align="justify">adoro sentir</p>
<p align="justify">que          tudo é possível</p>
<p align="justify">na medida</p>
<p align="justify">do          improvável.</p>
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify"><strong>onde</strong></p>
<p>quero uma casa em Belo Horizonte,</p>
<p align="justify">c/ vista para Sabará,</p>
<p align="justify">1          corredor que dê em São Paulo</p>
<p align="justify">e porta dos fundos</p>
<p align="justify">para          o mar.</p>
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p style="text-align: center;" align="justify"><span style="font-size: 10pt; font-family: Verdana;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Verdana;"><span style="color: #000000; font-size: x-small;"><img class="aligncenter" src="http://www.germinaliteratura.com.br/imagens2009/val1.jpg" border="0" alt="" hspace="0" height="327" align="baseline" /></span></span></span></p>
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify"><strong>caldo          de mandioca</strong></p>
<p align="justify">beba, coma, morda</p>
<p align="justify">a          sopa no seu prato.</p>
<p align="justify">vou          abrir pra você</p>
<p align="justify">a          sardinha na lata.</p>
<p align="justify">&#8221;quero          caldo de bar&#8221;</p>
<p align="justify">eu disse</p>
<p align="justify">&#8221;quero você&#8221;.</p>
<p align="justify">me          beija que não amolo</p>
<p align="justify">nem          a faca, nem a palavra.</p>
<p align="justify">branco no branco,</p>
<p align="justify">língua          lambendo língua.</p>
<p align="justify">a          narina no seu rosto,</p>
<p align="justify">superfície          suave e áspera.</p>
<p align="justify">seus          pêlos calados&#8230;</p>
<p align="justify">um,          dois, 3, quatro,</p>
<p align="justify">cinco.<br />
sua pele faz sentido(s)</p>
<p align="justify">quando          me toca.</p>
<p align="justify">me cala a boba</p>
<p align="justify">e          fabrique uma casa amarela</p>
<p align="justify">debaixo          de nossas solas.</p>
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify"><strong>pro          seu baile à fantasia</strong></p>
<p align="justify">
<p align="justify">subo          escadas pra cuspir do alto</p>
<p align="justify">do          mais alto que puder</p>
<p align="justify">e          não sou homem,</p>
<p align="justify">e          não masco tabaco</p>
<p align="justify">escavo a descida escarrando alturas</p>
<p align="justify">até          doer</p>
<p align="justify">até          ser delícia</p>
<p align="justify">amarro meu pé em minhas meias</p>
<p align="justify">passo          boca no meu batom</p>
<p align="justify">pra          cair na sua piscina</p>
<p align="justify">de          terra seca e azul</p>
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify"><strong>Detrás          do traço</strong></p>
<p align="justify">Quando começam, estou perdida. Quando acabam, já se          perderam. Talvez seja o tempo ou as idéias. Ou a respeito dos dois, numa          dimensão qualquer. Talvez seja sobre nada e eu não saiba o que digo.          Corro o risco e assumo o fardo — ainda que fadado. O novo já          envelheceu. Eu também. E é incrível quanta coisa cabe em um parágrafo. E          como aspas podem ser tão mal fechadas. E como poesia pode virar prosa. E          quanta coisa se perde entre o ponto e o traço. Inclusive o tempo. Até a          graça. Voam aviões, traçam em vão. Que me diz dos riscos no céu? Digo          que as coisas e eu somos um. E os riscos também. Nunca e a todo tempo.          Agora já não sei onde foram parar. No fim? Ou no tempo. Quem sabe no          ponto — frágil, único e mal traçado.</p>
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify"><strong>Paulo          e o lago</strong></p>
<p align="justify">À esquerda de Hilda, havia a água. Seus pés já tinham          se libertado das sandálias e arriscavam mergulhos. O vento batia em seu          vestido largo e a empurrava pra frente e pra trás, como se ela fosse um          barco. Já à sua direita, havia gente, muita gente – rostos que tentava          guardar, mas que escapavam tão rápidos quanto vinham. Dentre eles,          apenas um era fixo: o de Paulo. Fixo até demais. Não sorria, não falava          e, principalmente, não tirava os olhos de <em>H.</em>. Tanto que, diante          dum pequeno tremor de queixo:</p>
<p align="justify">— Vamos sair daqui, essa água gelada&#8230;</p>
<p align="justify">— Quero          ficar mais — respondeu, sublinhando o ponto final:</p>
<p align="justify"><em>P.</em> compreendeu que não deveria insistir, que          não devia fazer nada além de olhar. Porém, se quando se equilibrava numa          perna só, segurava o corpo inteiro fixando a vista num ponto, sabia que          mirar <em>H.</em> era muito mais que um gesto à distância.</p>
<p align="justify">Sentindo a nuca arrepiada, <em>H.</em> se voltou para          <em>P.</em> e se espantou com o despudor com que era observada. Conferiu,          aliviada, que ao redor ninguém mais dava atenção à cena. Pouco depois,          se achou uma boba. Não fazia nada de errado e não devia se importar com          o que pensavam os rostos voláteis. Abaixando a cabeça, se viu refletida          e envergonhada naquela poça enorme. Afinal, o lago não passava disso,          como ela não passava de uma menina grande. Tinha a impressão de que, se          o vento viesse mais forte, todo o seu disfarce de moça voaria. Pelos          ares iria a postura, o vestido, as sandálias. Restaria, então, apenas          ela e aquilo de que mais gostava.</p>
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify"><strong>neste          lago, H.</strong></p>
<p align="justify">
<p align="justify">hoje          em dia não existe mais isso de lugar longe, H. e não sei porque sinto          sua falta. você deveria estar sempre perto de mim, sua mão sempre ao meu          alcance. mas é possível a distância, desde que se queira — e eu          quis, jurando que a vontade não era minha. logo eu, que há poucos dias          fui tão alegre e genuinamente feliz; logo eu, que aprendi que te olhar          (como eu te olho) não é um gesto sem efeito. verdade que nosso          afastamento é produto do meu desejo teimoso e da sua sonsice, des&#8217;seu          jeito de barco de sem leme, e nada mais. e essa é toda a verdade que          tenho debaixo das mangas, faltando apenas o que nenhum de nós pode          esquecer: quero estar sempre ao seu lado.</p>
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify"><strong>A          aranha</strong></p>
<p align="justify">, de 78 patas, arranha 1900 vezes a minha jarra. Com          suas agulhas, risca também o disco de vinil. Sombras tristes dançam sob          o lustre de duas décadas. Tudo é esquecimento. Vestidos azuis          tornaram-se peça de luto; peles douradas, grafite; olhos de ciúme,          negros. O batom vermelho-vivo que borrava a boca de Roberta também não          escapou — não passa agora de tinta escura.</p>
<p align="justify">Só das teias eu me lembro, sem perder detalhe, pois          são as mesmas e sempre vão ser. Então perguntei à aranha: era isso que          pretendia me mostrar? que vocês resistem? Não tive resposta. Claro, era          uma aranha. Que podia fazer? Transformar-se em moça e me beijar pra          dizer que sim? Bebi o último gole e brindei de taça vazia. Quis esmagar          o bicho, mas correu às minhas mãos e me olhou com cara dócil: me diz o          que faço, por onde começo. Devia ser digitadora. Tem muitas mãos e é          capaz de ouvir indefinidamente sem entender. Estou brincando, sei que me          compreende, só é tímida. Já é hora de ir. Grato pela companhia.</p>
<p align="justify">Não há de quê — respondeu-me, para meu espanto;          mas a voz era de Roberta, que ouvia a conversa como se fosse com ela. De          sobressalto, pediu que esperasse um segundo — o que já estava          fazendo só de susto. Correu, pegou minha mão e disse: começa assim. E,          antes que me desse conta, Roberta me dizia, 1987 vezes, que          sim.</p>
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify"><strong>Arranha-céu</strong></p>
<p>Quando estou brava, pinto minhas unhas de vermelho. Hoje não é o          caso: estou à francesa, indisposta para despedidas. Infelizmente, lá vem          a caçamba e tenho de dizer adeus à cidade miúda onde moro: mil ruas se          desdobram nos cômodos de meu apartamento e cada porta é uma esquina.          Toda manhã, no trânsito voraz da copa, minhas cadeiras colidem com a          mesa. Em protesto, os sapatos organizam-se em passeata. Desesperado, o          chuveiro chora sem cessar. Já a cama faz o que sempre fez: dorme com          qualquer um, a qualquer hora. E eu, pelo espelho de meu esmalte,          observo-os todos.</p>
<p align="justify">Quando escutei os pés do senhorio, no corredor do 20º          andar, a chave já estava com os dentes cravados em minha mão. Sem nada a          dizer, a entreguei. O homem também não mexeu os lábios. Em silêncio,          desci as muitas escadas, fui até a porta giratória e a empurrei.          Finalmente, dei de cara com a grande cidade, que há muito eu evitava          encontrar. Pelas unhas, vi carros e meretrizes se juntarem a mim.          Depois, homens de barba, velhos descalços, crianças de mochila, uma          pessoa e mais outra e mais outra e mais outra. E o mundo, a partir de          então imenso, não coube mais na ponta dos meus          dedos.</p>
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify">
<p align="justify"><strong>Meu          prato cheio</strong></p>
<p dir="ltr" align="justify">O que me atormenta é o não dito. Torturo o meu eu para          depois escrever em primeira pessoa. A fuga é o mergulho. A água é azul,          mas só enxergo o cinza. Não adianta praguejar contra as memórias em          preto e branco. Não vejo cores agora. Maldito Almodóvar. Maldita atenção          que presto, imprestável. Uma formiga cinza parece feliz com o suco cinza          derramado. Uma formiga aparece morta. Ainda cinza. Inveja abastada.          Persistência da daltonia psicológica, contudo. Com tudo pronto. Nem          todos os feitos. Fiz o dito, mas não disse o ditado. Mas que importa          tudo, todos, eu? Que importa a formiga, o cinza, o Almodóvar? Benditos          sejam. Mas que sejam ditos.</p>
<p align="right">(imagem ©tomooka)</p>
<p align="right">
<p align="right">
<p align="center">
<p align="right">
<p align="right">
<p align="justify"><a href="mailto:val.rabelo@gmail.com"><strong>Valquíria Rabelo</strong></a> (Belo Horizonte/MG). Editora do Jornal <a href="http://www.a-parada.blogspot.com/" target="_blank"><strong>A Parada</strong></a>, ao lado de Daniel Bilac. Tem poemas publicados no          jornal Dezfaces, na Revista Ato e no folheto Barkaça. Estuda Comunicação          na UFMG e Design Gráfico na UEMG. Edita o blogue <a href="http://formalguma.blogger.com.br/" target="_blank"><strong>Formalguma</strong></a>. Fonte <a href="http://www.germinaliteratura.com.br/">germina</a></p>
<p align="justify">
<div style="text-align: center;"><span style="color: #ffffff;"><img src="http://www.germinaliteratura.com.br/imagens2009/tomooka1.jpg" border="0" alt="" hspace="0" align="baseline" /></span></div>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/pouso/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Sarah Forte</title>
		<link>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/sarah-forte/</link>
		<comments>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/sarah-forte/#comments</comments>
		<pubDate>Fri, 20 Nov 2009 19:54:48 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Luis Favre</dc:creator>
				<category><![CDATA[CULTURA]]></category>
		<category><![CDATA[arte]]></category>
		<category><![CDATA[contos]]></category>
		<category><![CDATA[escrita]]></category>
		<category><![CDATA[Literatura]]></category>
		<category><![CDATA[Sarah Forte]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://blogdofavre.ig.com.br/?p=16546</guid>
		<description><![CDATA[


Possibilidade

Maria Luisa sai do banho de sais aromáticos às doze horas e trinta minutos. De roupão de seda bege, dirige-se à penteadeira de mogno. Abre o roupão. Está nua. Delicadamente, passa creme francês de tartarugas centenárias pelo corpo. Desliza as mãos pelos seios. Acaricia o ventre. Massageia os braços e o pescoço. Adora passar creme [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div><img src="http://www.germinaliteratura.com.br/imagens2009/giselle_salas_eye.jpg" border="0" alt="" hspace="0" width="556" height="417" align="baseline" /></div>
<p style="text-align: left;">
<p style="text-align: center;">
<p style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><strong>Possibilidade</strong></span></p>
<p style="text-align: center;">
<p>Maria Luisa sai do banho de sais aromáticos às doze horas e trinta minutos. De roupão de seda bege, dirige-se à penteadeira de mogno. Abre o roupão. Está nua. Delicadamente, passa creme francês de tartarugas centenárias pelo corpo. Desliza as mãos pelos seios. Acaricia o ventre. Massageia os braços e o pescoço. Adora passar creme no pescoço. Dá uma vontade de rir! Senta-se na cama e massageia as pernas com óleo de amêndoas. Tão perfumada! Sente-se uma rosa do jardim.</p>
<p>A lingerie: branca, simples. Rendada. De marca italiana. O vestido é de pequeninas flores vermelhas, com um suave laço de seda atrás. As sandálias são de couro entrançado, com uma fivela dourada. Está quase na hora do encontro! Ah, que felicidade, todos os dias, de segunda à sexta, das quatorze às dezoito horas, ele a visitava. Tão interessado!!! Era muito silencioso aquele rapaz, mas com o tempo&#8230; Ora, com tempo, tudo se resolve. Além do mais que todo mundo sabe: os calados são os mais perigosos! Os melhores! &#8220;Melhores para quê?&#8221;. Perguntava-se Maria Luisa. E enrubesceu com a resposta que pensou e despensou em segundos. Enrubescer&#8230; &#8220;Hoje em dia ninguém mais enrubesce&#8230;&#8221;. Olha-se ao espelho. São treze horas e trinta minutos. Está linda! Uma belezinha! Olhando-a assim, ninguém lhe diz a idade: oitenta e dois anos.</p>
<p>Som da campainha. Três toques. Maria Luisa demora-se. Não quer que o rapaz suponha que ela está atrás da porta, a esperá-lo. &#8220;Boa tarde, D. Ma&#8230;&#8221;. &#8220;Dona não, você já está vindo aqui tomar lições há um mês, já pode me chamar de você&#8221;. [....] O rapaz nada responde. Maria Luisa solta um risinho. Marcel. O nome do rapaz é Marcel. Viajará para Roma. Precisa melhorar o italiano. A sua avô, hospitalizada, dissera-lhe: &#8220;procure a Maria Luisa, a Lú Lú, minha amiga&#8221;. E ele fora em busca da Maria Luisa. Surpreendera-se: oitenta e dois anos! E facilmente passava por sessenta. A Lú Lú não era de se jogar fora. Cada pensamento imundo que o sujeito às vezes tem. Uma senhora&#8230; com idade para ser sua avó. Acontece que Maria Luisa não era sua avó. Era amiga da sua avó. Casara-se três vezes, romances infelizes, desordenados. Os homens sempre reclamavam que ela não compreendia os sentimentos. Chamavam-na de fria, insensível. Marcel gostava de Maria Luisa. Achava-a bela, mas, mas, ora mais! Pelo amor de Deus, era amiga da sua AVÓ&#8230; Maria Luisa era uma bela senhora. Um retrato antigo. Um retábulo. Marcel, sorrateiramente, pensava: se eu der um abraço, ela se quebra. Ou não.</p>
<p>As &#8220;lições&#8221; eram animadíssimas. Maria Luisa era muito bem informada. Marcel, em silêncio, escutava: &#8220;Se vorrei imparare, devi parlare, ragazzo!&#8221;. &#8220;Ma io già so parlare signorina, mi piace ascoltare&#8221;. Dizia, entre risos, o Marcel. Quando sorria, umas covinhas apareciam nas bochechas do Marcel. Maria Luisa adorava. E o perfume dele, então&#8230; Que marca seria aquela? Era francês. &#8220;Tuo proffumo, di dov&#8217;è?&#8221;. &#8220;Francese, signorina&#8221;. Signorina&#8230; hum, sentia-se ensolarada quando lhe chamavam de signorina.</p>
<p>Dezessete horas e quarenta e cinco minutos da sexta-feira. Última aula. A viagem de Marcel, agendada para a segunda-feira. Maria Luísa, contidamente emocionada, derramando-se por dentro, uma antiga energia atiçava-lhe as rugas, movimentava-lhe a alma. Marcel estava ansioso. Era sua última aula. Estava fluente. Escolhera uma camisa cor vinho, pois Maria Luisa dissera que essa cor lhe caía bem. &#8220;Com essa cor, meu filho, você fica mais forte, suas costas parecem mais largas&#8221;. Marcel fazia-se de distraído, balbuciava algum &#8220;você acha?&#8221;. Ela sorria repartida, meneava a cabeça, alongava o olhar, corava: &#8220;Acho&#8230; mais largo&#8230;&#8221;. E as lições prosseguiam. Maria Luisa encomendava delícias da culinária italiana e dava na boca de Marcel. Falava sobre filmes, artistas, música, perfumes, curiosidades. Gostaria de ter Maria Luisa sempre à disposição, na sua estante. Um dia, mandara rosas vermelhas, em outro, uma caixa de bombons. Gravara um CD com músicas antigas, somente para ter o que conversar com ela. Tudo em vão. Ela fingia não compreender? Ele sofria. Em casa, ficava longas horas calado, melancólico. Seus olhos em constante inverno.</p>
<p>Na sexta-feira, Marcel levantou-se bruscamente da poltrona, interrompendo a lição: &#8220;Pois é, D. Maria Luísa, já vou&#8221;.&#8221;Mas tão cedo?&#8221;. &#8220;É&#8230; tenho que organizar as malas&#8230;&#8221;. Marcel, desconcertado, silenciara. Maria Luisa dissera claramente que ele ficava bem com aquela camisa, mas agora não comentava nada. Parecia desprezá-lo. Sentia-se esquecido. Indignava-se mudamente. Quem ela achava que era? Ríspido, afirmou: &#8220;A senhora foi uma boa professora&#8221;. Aquele &#8220;senhora&#8221; deveria mortificá-la. Mas o rosto de Maria Luisa estava indiferente, imparcial. Marcel baixou o olhar. Velhinha mais inusitada aquela. Ela sorriu, agradeceu o elogio, que não era tão boa assim, que já fora bem melhor em outras épocas. Tudo em tom informacional. A velhinha cumpria um ofício&#8230; o de envelhecer. &#8220;Mas então a senhora não entende?&#8221;. Maria Luisa assustou-se com a pergunta, jogada em seu rosto, quase um tapa. &#8220;Entender o que, meu filho?&#8221;. Filho? Seu filho? Marcel baixou a cabeça, mordeu os lábios, extremamente envergonhado. Resolveu ir embora dali. Estava platônica e irremediavelmente apaixonado.</p>
<p>Depois que Marcel saiu, Maria Luisa olhou-se ao espelho, procurou o batom, para retocar o desenho dos lábios. Gostava de deixá-los carnudos, suculentos. Sorriu, deitou-se: &#8220;Mas o que foi que eu não entendi, meu Deus?&#8221;. Entender era tão custoso. Pensou fixamente em seus três falecidos maridos. Eles afirmavam que ela não entendia. Rosas vermelhas, bombons, músicas, elogios. Mas, súbito, a mão tremeu, a vista turvou-se, o coração, aos galopes, apertou-se contorcionista num muscular abraço. Maria Luisa entendera! E se arrependera de ter pensado tanto. Homens&#8230; Irritada, com o ar que respirava a pesar-lhe no peito, dormiu em estado de perdição. Porém, de tão cansada, esquecera de acordar, para sempre.</p>
<p style="text-align: center;">
<p style="text-align: center;">
<p style="text-align: center;"><strong><span style="font-size: x-large;">Açúcar</span></strong></p>
<p style="text-align: center;">
<p>Chocolate. Barras de chocolate ao leite, com flocos de arroz. Brigadeiro. Leite condensado escorrendo. Bananas caramelizadas. Bombons. Trufas. Cerejas ao licor. Chocolate derretido. Churrasco. Carne gorda, mal passada, o sangue pingando. Mesmo que comer um boi todo. O grosso do sal. A coca-cola estupidamente gelada com rum. Cerveja. Vinho. Tantas comidas para tão curta vida. O mundo oprime de tanta vontade de comer. Escorre pela boca o sangue do porco. Tão imponente o porco dourado com a derradeira maçã a distingui-lo dos suínos comuns. A maçã era o que menos interessava. Tenro, o porco oferecia-se, pleno. Enigmático, sussurrava casualmente: &#8220;decifra-me ou te devoro&#8221;. Restava devorá-lo. Sem remorsos. Comê-lo como se fosse o último porco da terra. Depois, abandoná-lo. E comer arroz, feijão, grossas lingüiças vermelhas. A gema do ovo sobre o queijo derretido incitava loucuras. O macarrão encarnado e rico em cebolas atraia irresistivelmente. E os bolos. Os brigadeiros. Os infinitos salgadinhos sobre brancas bandejas. E o desmanchar-se das comidas por entre os dentes. A sutileza do peixe frito e suas espinhas. Lutaria com todas as forças para destrinchá-lo. Guerrearia com aquele robalo, até que um dos dois vencesse!</p>
<p>Em cada esquina, um pastel de frango, de queijo, de carne. Em cada rua, um pouco de caldo com pão de ontem. Na geladeira, muito doce, que é o que salva. Torta de leite condensado, coco ralado e chocolate. Durante o trabalho, bombons variados. Não importava a marca, deveria ser doce, extremamente doce. Então descobrira o incurável problema. Deveria usar expressa e eternamente aspartame.</p>
<p>Mas como é que pode&#8230; logo ele? Ele que vivia para os doces, e também para os salgados? Que passara dois quartos de século mais todos os dedos de uma mão a comer? A viver os alimentos intensamente, como que procurando o melhor sabor? Não&#8230; isso era um pesadelo. Ainda não achara o sabor dos sabores. A vida tem um cerne crocante, ele ainda não conquistara o que havia de mais delicioso.</p>
<p>E continuou a comer. Agora, escondido. Um marginal das comidas. As pessoas vigiavam-no. E os tempos áureos dos churrascos haviam acabado. Somente alimentos pálidos e sem gosto. Alimentos tristes. Chuchus antipáticos. Pepinos depressivos. Ele reclamava. Dizia que preferia a morte. Que sonhava com uma existência entre doces. As pessoas lembravam que no mundo há quem passe fome e que ele deveria dar graças a Deus. Deus? Que Deus é esse que nega ao seu filho o açúcar? Oh, como sofria aquele homem.</p>
<p>Então, numa chuvosa noite, ele saiu. Todos dormiam. Metodicamente, abriu a porta. Tomou as ruas. Livre, enfim livre. Num mercado 24 horas, comprou doces, o que de mais doce havia. Doces crocantes. Salgados de toda a espécie. Bebidas adocicadas. Sentou-se na calçada. E devorou tudo. Depois, saiu correndo no meio do temporal. Estava no ápice da felicidade. Tão feliz. E tonto. Terrivelmente tonto. Desmaiou no meio-fio.</p>
<p>Pastosamente, acordou. Sentia-se como argila despedaçada, massa de pão sem fermento. Cometera um grande crime. O terrível pecado. Comera. Mas não estava arrependido. Faria tudo outra vez. E que não o vigiassem mais. A vida não pode ser insossa. A vida é doce. É caramelizada. É crocante. Por favor, parassem de chateá-lo! Arranjassem logo uma bandejinha de brigadeiros ou ao menos um saco de pipocas. Não tinha tempo a perder. Não tinha doces a perder. As pessoas, sempre as pessoas, olhavam-no incrédulas. Aquele homem queria morrer. Oh, sim, ele morreria por uma causa justa, por um ideal honrado. Se morresse, morreria sem fome. Satisfeito.</p>
<p>Certo dia, para a surpresa de poucos, não mais acordara. Para o velório, a esposa encomendou dois centos de docinhos e salgados sortidos. Quentinhos, fumegantes, no ponto em que gritam: &#8220;devore-nos, porém, antes, mergulhe-nos no molho&#8221;.</p>
<p>Secretamente, todos sorriram, íntimos, irmãos, numa volúpia de sabores. O morto, reflexivo, concentrado, encontrara o cerne crocante da vida.</p>
<p style="text-align: center;">
<p style="text-align: center;"><span style="font-size: x-large;"><strong>O Homem</strong></span></p>
<p style="text-align: center;">
<p>Na fila do exame médico, ele esperava. Era moreno. Aquele sim que era homem para se ter numa guerra. Homem que de cara podia se dizer: &#8220;Esse sim! Esse eu quero!&#8221;. Moreno bronzeado, alto, costas largas, uns braços e pernas fortes. Abdômen definido por quatro séries de trezentos abdominais três vezes por semana. E aquele peitoral. Meu Deus, aquele peitoral de pêlos negros, bem divididos e a tatuagem de serpente. Aquele peitoral forte, maciço, orgulhoso. Aquele rapaz inteiro era maciço, duro, forte. Cavanhaque escuro, olhos castanhos, dentes brancos e lábios grossos. Lindo. Corpo de homem, rosto de homem. Mãos fortes e quentes. E beijava de um jeito impossível, uns beijos que arrancavam a alma de tão intensos. Seus beijos pareciam ondas quebrando na areia. Todas as mulheres ficavam tontas. E ele adorava aquela excitação, a loucura que provocava. Sorria. Nunca falhara. No momento certo, lá estava ele: inteiro, uma lança. Ah, as mulheres enlouqueciam! Ele é que não enlouquecia muito.</p>
<p>Verdade seja dita, gostava, sentia prazer, mas definitivamente&#8230; definitivamente, ele talvez desconfiasse que as mulheres não sabiam agradá-lo.  Mas isso era segredo que ele mesmo não aceitava.</p>
<p>Na fila, muitos rapazes, de cueca. Trajes sumários. Estilo box. O moreno surpreendia por sua altura. Um metro e noventa. Fora de cueca branca. Ele mesmo lavava as cuecas. Não tinha mãe, nem irmã, nem avó. Fora criado por homens: pai, avô, tio. Todos que nem ele: morenos, altos e fortes. Meio envergonhado, o moreno mordia o lábio inferior e olhava para os lados, com um jeito muito sério. Quando parava de morder os lábios, surgia uma marquinha branca, que durava uns três segundos. Era a pressão dos dentes no lábio. Ele cruzara os braços e, mudo, esperava sua vez. Olhou para sua cueca, suas pernas fortes e pensou: &#8220;Mas tu é bonito&#8221;. À sua frente, uma fila de gatos secos, uns pretos, outros brancos, alguns amarelos. As nádegas dos outros nem se comparavam com a dele. Aquilo sim que era bunda! A dos rapazes da fila eram murchas, pequenas, umas tinham até pêlos. &#8220;Que porcaria, o cara deixar pêlo na bunda!&#8221;. Outra coisa que ele achava nojenta: pêlo nas costas. Graças a Deus que ele nascera lisinho, lisinho. Somente os pêlos necessários. As mulheres adoravam. Sentiu uma pontada no ombro direito. Olhou. Havia uma marquinha roxa. &#8220;Porra, aquela cachorra me mordeu&#8230;&#8221;. A cachorra era uma menina que ele havia conhecido no bar. &#8220;Sei lá, parece que tem mulher doida&#8230;&#8221;. Pensava. A cachorra era desse tipo. Era uma coisa de morder a orelha, o lábio, morder o ombro, arranhar as costas e sussurrar: &#8220;Me come, me come&#8221;. Imundície, aquilo. O moreno gostava das mais tímidas. Então quem mordia, apertava e sussurrava era ele. Mas nada que fosse real. Ele fazia essas coisas mais para fazer mesmo&#8230; &#8220;Mulher é cheia de frescura, não gosta de nada&#8221;. Sinceramente&#8230; Ele, às vezes, achava as mulheres um saco. Bom mesmo era jogar bola com os caras da rua!</p>
<p>A fila andava muito devagar. Atrás dele tinha um loirinho: baixo, magro, uns cabelos finos, fininhos, desmaiados sobre a cabeça. E uns olhinhos azuis, de um azulzinho fraco. O moreno então lembrou da ex-namorada. A ex era uma santinha: toda delgada e loirinha e educadinha. Mas um dia, há uns dois meses, beliscou a bunda dele. O moreno se enraiveceu!!! &#8220;Na minha bunda ninguém pega!&#8221;. A ex fez cara de choro, tomou coragem e disse: &#8220;Eu acho que você é bicha&#8221;. Ele deu uma tapão na cara da ex. E foi embora. &#8220;Bicha, eu&#8230;&#8221;. Aquele ali não era bicha não! Aquele era homem. E homem MACHO!</p>
<p>A maioria dos rapazes conversava, mas nada de se olharem fixamente. Todos pareciam bem desconfiados uns dos outros. &#8220;Cara, eu quero que me dispensem&#8230; negócio de exército&#8230;&#8221;. &#8220;Mas é dinheiro, rapaz&#8230; dinheiro é bom&#8221;. Diziam. O moreno queria muito ser selecionado. Ele e o exército combinavam. Começaria cabo, mas com paciência conseguiria postos mais elevados. Era bom corredor, excelente nadador e, não se pode esquecer, lindo. Mas estava meio perturbado. Por ser o mais bonito da fila, o único, de fato, inteiramente homem, começou a pensar: &#8220;Esses cara tão me olhando. Tão me olhando mesmo&#8221;. Inicialmente, ficou tímido, mas depois&#8230; depois sentiu um prazer estranho em pensar que estava sendo observado. Olhado por outros rapazes. &#8220;Já pensou, se eu pegasse esse loirinho aqui de trás, eu matava ele numa noite&#8230;&#8221;. MEU DEUS! O que ele estava pensando??? Que tipo de pensamento era aquele? Ele, homem macho, atleta, bonitão, que enlouquecia as mulheres&#8230; Não, ele devia estar era com fome. Saíra muito cedo de casa. O sol estava quente. Estava mesmo com fome e sede. Queria ir embora correndo, sumir dali. Queria comer e beber até desmaiar. &#8220;Comer e beber outro macho!!!&#8221;. Sentiu-se nauseado, vulgar, obscuro. Um calor subia-lhe pelo corpo. Latejava. Endurecia. Procurou acalmar-se.</p>
<p>A paz não durou muito. Do nada, nem ele sabe porque motivo, virou-se impetuosamente para o loirinho que estava atrás. O rapaz assustou-se. O moreno olhou-o profundamente nos olhos, um olhar de devorador, e puxando-o para si deu-lhe um beijo na boca. A fila, em suspenso, olhava os dois. O beijo durou cinco minutos e trinta e dois segundos. O moreno saiu correndo. Alguns dizem que ele ria, outros afirmaram que ele chorava, mas todos confirmam: ele estava excitado, muito excitado. E saíra louco, a correr, e o seu volume denunciava o quanto ele era homem. Excessivamente homem. Um verdadeiro macho.</p>
<p><em>(imagem ©giselle salas)</em></p>
<p><strong><br />
</strong><span style="color: #000000;"><span style="font-size: x-large;"><a href="mailto:sarahfortebr@yahoo.com.br"><span style="color: #ce0000; font-size: xx-large;"><strong>Sarah Forte </strong></span></a></span></span><strong>(Fortaleza/CE). Estudante de Literatura Brasileira. Gosta de escrever contos. Uma iniciante. Fonte Germina</strong></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/sarah-forte/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>1</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Em verso</title>
		<link>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/em-verso/</link>
		<comments>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/em-verso/#comments</comments>
		<pubDate>Thu, 19 Nov 2009 21:07:14 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Luis Favre</dc:creator>
				<category><![CDATA[CULTURA]]></category>
		<category><![CDATA[arte]]></category>
		<category><![CDATA[escrita]]></category>
		<category><![CDATA[Literatura]]></category>
		<category><![CDATA[Paula Cajaty]]></category>
		<category><![CDATA[Poemas]]></category>
		<category><![CDATA[poesias]]></category>
		<category><![CDATA[poetas]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://blogdofavre.ig.com.br/?p=16468</guid>
		<description><![CDATA[



DELICATESSEN
preciso de um doce
que me dê prazer
e me preencha a boca
com furtivas de anis
prefiro saborear
provar sal nas costas
derreter chocolate na                tarde
pra esquecer do frio da                [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div style="text-align: center;"><img src="http://www.germinaliteratura.com.br/imagens2009/czek.jpg" border="0" alt="" hspace="0" width="555" height="828" align="baseline" /></div>
<p align="center">
<p align="center">
<p align="center">
<blockquote dir="ltr"><p><span style="font-size: x-large;"><strong><em>D</em></strong>ELICATESSEN</span></p>
<p>preciso de um doce</p>
<p>que me dê prazer</p>
<p>e me preencha a boca</p>
<p>com furtivas de anis</p>
<p>prefiro saborear</p>
<p>provar sal nas costas</p>
<p>derreter chocolate na                tarde</p>
<p>pra esquecer do frio da                vida</p>
<p>dá-me muitos e faz-me                pouca</p>
<p>a avalanche de abraços                apertados,</p>
<p>cura-me esses choros                suspirados</p>
<p>de quem ama e nunca  diz.</p>
<p style="text-align: center;">
<p style="text-align: center;">
<p align="center">
<p style="text-align: left;">
<p><span style="font-size: x-large;"><strong><em>E</em></strong>NCONTRO DE                POESIA</span></p>
<p>ele era poeta</p>
<p>escrevia como se pudesse                tê-la</p>
<p>sentindo a vontade no seu olho ao                lê-lo</p>
<p>como se ela ousasse ser a                única.</p>
<p>ela era poeta</p>
<p>escrevia arrebatada,                incompleta</p>
<p>e lia, e mais avidamente o                lia</p>
<p>como se ainda pudesse</p>
<p>despir a vida</p>
<p>entender o silêncio</p>
<p>pesar sussurro.</p>
<p style="text-align: center;">
<p style="text-align: center;">
<p style="text-align: center;">
<p align="center">
<p align="left">
<p><span style="font-size: x-large;"><strong><em>T</em></strong>ANGO</span></p>
<p>ainda guarda distâncias</p>
<p>a boca ainda se reserva</p>
<p>como se houvesse algo a                desvendar</p>
<p>ela é involuntária, hesitante,                arisca</p>
<p>a desconfiança a deixa                arredia</p>
<p>apesar de tanto carinho</p>
<p>a despeito de tanto                cuidado</p>
<p>ela come na mão dele</p>
<p>mas não sem rodeios.</p>
<p style="text-align: center;">
<p style="text-align: center;">
<p style="text-align: left;">
<p align="center">
<p align="left">
<p><span style="font-size: x-large;"><strong><em>Q</em></strong>UASE</span></p>
<p>o sorriso dela foi  largo</p>
<p>cheio de certezas</p>
<p>dessas que voam leves no                vento</p>
<p>sentiu o aconchego na distância de seu                abraço</p>
<p>a ansiedade apertada de um                beijo</p>
<p>sempre soube agradar com                poesia</p>
<p>não, não era amor</p>
<p>mas era quase.</p>
<p style="text-align: center;">
<p style="text-align: center;">
<p align="center">
<p align="center">
<p align="left">
<p><span style="font-size: x-large;"><strong><em>C</em></strong>ATECISMO</span></p>
<p>inferno é perder a vida por                medo.</p>
<p>o paraíso é                presente.</p>
<p>te                convido para o fogo.</p>
<p align="right">(imagem                @czek)</p>
</blockquote>
<p align="center"><img src="http://www.germinaliteratura.com.br/imagens2009/cajaty.gif" border="0" alt="" hspace="0" width="554" height="130" align="baseline" /></p>
<p align="center">
<p><a href="mailto:paulacajaty@gmail.com"><strong>Paula Cajaty</strong></a>. Carioca, nascida em 1975, iniciou a carreira no Direito, mas          encontrou na literatura o caminho para alcançar os próprios sonhos e          prazeres. Em 2008, lançou o primeiro livro, <strong>Afrodite in </strong><strong>verso</strong>, que tem como principais componentes a          sensualidade, o romantismo e a poesia. O livro ganhou orelha do poeta          Fabrício Carpinejar, e elogios de diversos escritores já consagrados por          crítica e público. Outras informações em seu site (<a href="http://www.paulacajaty.com/" target="_blank"><strong>clique aqui</strong></a>).</p>
<p>Fonte <a href="http://www.germinaliteratura.com.br/">germina literatura</a></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/em-verso/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Poetrix</title>
		<link>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/poetrix/</link>
		<comments>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/poetrix/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 18 Nov 2009 22:25:49 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Luis Favre</dc:creator>
				<category><![CDATA[CULTURA]]></category>
		<category><![CDATA[arte]]></category>
		<category><![CDATA[escrita]]></category>
		<category><![CDATA[ílian Maial]]></category>
		<category><![CDATA[Literatura]]></category>
		<category><![CDATA[poema]]></category>
		<category><![CDATA[poesia]]></category>
		<category><![CDATA[poetrix]]></category>
		<category><![CDATA[Solo]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://blogdofavre.ig.com.br/?p=16394</guid>
		<description><![CDATA[
SOLO
lílian maial

 
violoncelo plangente
(o arco arranca sustenidos)
: sinfonia pelo chão
]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align: center;"><img src="http://recantodasletras.uol.com.br/img.php?id=3111&amp;nome_sis=379363.jpg&amp;maxw=400&amp;maxh=533" border="0" alt="" width="400" height="284" /></p>
<p style="text-align: center;"><strong><span style="font-family: Calibri; color: #800000; font-size: xx-large;">SOLO</span></strong><br />
<a href="http://www.lilianmaial.com/"><span style="color: black; font-size: 12pt;"><span style="font-family: Calibri; color: #800000;"><strong>lílian maial</strong></span></span></a></p>
<p style="text-align: center;">
<p style="text-align: center;"><strong><span style="color: black; font-size: 12pt;"><span style="font-family: Calibri; color: #800000;"> </span></span></strong><br />
<strong><span style="color: black; font-size: 12pt;"><span style="font-family: Calibri;"><span style="color: #800000;">violoncelo plangente</span></span></span></strong><br />
<strong><span style="color: black; font-size: 12pt;"><span style="font-family: Calibri;"><span style="color: #800000;">(o arco arranca sustenidos)</span></span></span></strong><br />
<strong><span style="color: black; font-size: 12pt;"><span style="font-family: Calibri;"><span style="color: #800000;">: sinfonia pelo chão</span></span></span></strong></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/poetrix/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>La seda se desliza entre dos mujeres</title>
		<link>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/la-seda-se-desliza-entre-dos-mujeres/</link>
		<comments>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/la-seda-se-desliza-entre-dos-mujeres/#comments</comments>
		<pubDate>Wed, 18 Nov 2009 20:44:58 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Luis Favre</dc:creator>
				<category><![CDATA[CULTURA]]></category>
		<category><![CDATA[arte]]></category>
		<category><![CDATA[China]]></category>
		<category><![CDATA[Literatura]]></category>
		<category><![CDATA[Mulheres]]></category>
		<category><![CDATA[pinturas]]></category>
		<category><![CDATA[Poemas]]></category>
		<category><![CDATA[poesias]]></category>
		<category><![CDATA[Tao]]></category>
		<category><![CDATA[Xi Pan]]></category>
		<category><![CDATA[Yü Hsüan-Chi]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://blogdofavre.ig.com.br/?p=16449</guid>
		<description><![CDATA[Carmen Pascual &#8211; Carmensabes


Queridos amigos, siguiendo con el tema que en este blog tiene un especial protagonismo: mujeres en el arte, hoy os mostraré a una escritora que cultivó la poesía, casi diría que como un milagro, dada la dura vida que le fue impuesta.



Nació en China hace unos dos mil años, cuando las mujeres [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<h2><span style="background-color: #ffff99;"><a href="http://carmensabespoesiayarte.blogspot.com/2009/11/la-seda-se-desliza-entre-dos-mujeres.html">Carmen Pascual &#8211; Carmensabes</a></span></h2>
<p><a href="http://3.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKdnzdzm1I/AAAAAAAAJuk/DS7ICDT_-og/s1600/s-Midday-Dream.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405055809953700690" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 320px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKdnzdzm1I/AAAAAAAAJuk/DS7ICDT_-og/s400/s-Midday-Dream.jpg" border="0" alt="" /></a></p>
<ul>
<li><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><span style="font-family: arial;">Queridos amigos, siguiendo con el tema que en este blog tiene un especial protagonismo: <a href="http://carmensabespoesiayarte.blogspot.com/search/label/Women%20in%20the%20Arts"><span style="font-style: italic;">mujeres en el arte</span></a>, hoy os mostraré a una escritora que cultivó la poesía, casi diría que como un milagro, dada la dura vida que le fue impuesta.</span></span></li>
</ul>
<p><a href="http://2.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKWrHNxcuI/AAAAAAAAJsE/8VT3tCuvV-4/s1600/s-Daydream.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405048170213372642" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 308px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKWrHNxcuI/AAAAAAAAJsE/8VT3tCuvV-4/s400/s-Daydream.JPG" border="0" alt="" /></a></p>
<ul>
<li><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><span style="font-family: arial;">Nació en China hace unos dos mil años, cuando las mujeres no tenían ninguna oportunidad de expresarse ni de demostrar su talento, éste, era dado solamente a los hombres, los cuales en su educación y en su cultura, concebían la poesía como algo esencial y obligatorio.</span></span></li>
<li><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><span style="font-family: arial;">Y en ese tiempo, en la antigua china, una mujer llamada </span></span><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><span style="font-family: arial;"><span style="color: #330000; font-style: italic;">Yü Hsüan-Chi</span>, se atrevió a escribir, expresó a través de su poesía sutil su sexualidad y sus sentimientos. </span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><span style="font-family: arial;">Fue concubina abandonada a su suerte y sacerdotisa del <a href="http://www.taijiquandao.com/01paginasespanol/12china/00-lista.htm">Tao</a>. </span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><span style="font-family: arial;">Viajó por todo el país chino para posteriormente acusada de asesinato, morir ejecutada.</span></span></span></li>
</ul>
<p><a href="http://1.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKW5n3OW7I/AAAAAAAAJsM/rbUTVufiDcU/s1600/s-Floating-Nude.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405048419495336882" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 298px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKW5n3OW7I/AAAAAAAAJsM/rbUTVufiDcU/s400/s-Floating-Nude.JPG" border="0" alt="" /></a></p>
<ul>
<li><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><span style="font-family: arial;">Os dejo una muestra de su poesía, lírica delicada e intensa que nos hace volar con ella y sentir algo de su esencia y su talento.</span></span></li>
<li><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><span style="font-family: arial;">Por otra parte, para ilustrar los poemas de </span></span><span style="font-weight: bold; color: #330000; font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 130%;"><span style="font-size: 100%;"><span style="font-style: italic;">Yü Hsüan-Chi</span></span></span><span style="font-weight: bold; font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 130%;">, una pintora, china también, llamada<span style="color: #330000; font-style: italic;"> </span></span><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><span style="font-family: arial;"><span style="color: #330000; font-style: italic;">Xi Pan</span>, joven y brillante que nos recuerda con sus trabajos a Matisse, klimt y a Schiele, nos deleita con un erotismo fresco, delicioso y lleno de guiños a Oriente y a Occidente.</span></span></li>
<li><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><span style="font-family: arial;">Qué disfrutéis.</span></span></li>
</ul>
<p><a href="http://1.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKV7VO_RVI/AAAAAAAAJr0/M2n_cASkbd4/s1600/s-Breeze.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405047349342848338" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 391px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKV7VO_RVI/AAAAAAAAJr0/M2n_cASkbd4/s400/s-Breeze.JPG" border="0" alt="" /></a></p>
<ul>
<li><span style="font-weight: bold; font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 130%;">Sus hermosos poemas reposan</span></li>
<li><span style="font-weight: bold; font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 130%;">en la sombra del verano.</span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-weight: bold; font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 130%;">En una visita al templo taoista de Ch&#8217;hung Chen, veo</span></li>
<li><span style="font-weight: bold; font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 130%;">en la sala sur la lista de los candidatos triunfadores</span></li>
<li><span style="font-weight: bold; font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 130%;">en las examinaciones imperiales</span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-weight: bold; font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 130%;">Picos coronados de nubes llenan los ojos</span></li>
<li><span style="font-weight: bold; font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 130%;">en la luz de primavera.</span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-weight: bold; font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 130%;">Sus nombres están escritos en hermosos caracteres</span></li>
<li><span style="font-weight: bold; font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 130%;">y colocados por orden de mérito.</span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-weight: bold; font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 130%;">Levanto mi cabeza y leo sus nombres</span></li>
<li><span style="font-weight: bold; font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 130%;">con envidia impotente.</span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-weight: bold; font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 130%;">Cómo odio este vestido de seda</span></li>
<li><span style="font-weight: bold; font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 130%;">que oculta a un poeta.</span></li>
</ul>
<p><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"> </span> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKWbeL4qSI/AAAAAAAAJr8/M_pZX1Z5fjo/s1600/s-Butterfly.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405047901501565218" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 324px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKWbeL4qSI/AAAAAAAAJr8/M_pZX1Z5fjo/s400/s-Butterfly.JPG" border="0" alt="" /></a></p>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-family: arial; font-size: 130%;">Despierto</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><span style="font-family: arial;">y el pequeño bote, a cuya proa</span></span></span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><span style="font-family: arial;">la Serpiente del Poder</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><span style="font-family: arial;">navega,</span></span></span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><span style="font-family: arial;">ciega e inmóvil, me conduce</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><span style="font-family: arial;">al mar de arena. Un sol nos derrite</span></span></span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><span style="font-family: arial;">mientras vuela</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><span style="font-family: arial;">el pájaro de las rocas</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><span style="font-family: arial;">y soberbia</span></span></span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><span style="font-family: arial;">cruza su sombra</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><span style="font-family: arial;">sobre la fresca fuente de nuestras manos.</span></span></span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><span style="font-family: arial;">Se desliza la seda.</span></span></span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><span style="font-family: arial;">Por un largo camino</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><span style="font-family: arial;">más allá del crepúsculo</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><span style="font-family: arial;">van nuestros rostros enlazados.</span></span></span></li>
</ul>
<p><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"> </span> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKXKlQB0vI/AAAAAAAAJsU/vv2CnSJdV0E/s1600/s-Golden-Nude.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405048710851842802" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 249px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKXKlQB0vI/AAAAAAAAJsU/vv2CnSJdV0E/s400/s-Golden-Nude.JPG" border="0" alt="" /></a> </span></p>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">Húmeda y fresca la noche</span><span style="font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;">.</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;">Un suave viento del este</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;">trae y disipa bancos de niebla.</span></span></span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">Sueño que veo tu rostro</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">frente a las lámparas.</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">Me sonríe tras el leve maquillaje,</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">mientras tu mano reposa en mi mano.</span></span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;">Amiga mía,</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;">millones de años a través de los cuales el Universo</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;">asciende y declina,</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;">y tú allí,</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;">en tu vestido transparente de seda</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;">viendo caer</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;">las flores de ciruelo sobre la hierba.</span></span></span></li>
</ul>
<p><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"> </span> <span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"> </span><a href="http://1.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKXas6y6dI/AAAAAAAAJsc/wG5V6S65wMU/s1600/s-In-Bloom.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405048987788175826" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 322px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKXas6y6dI/AAAAAAAAJsc/wG5V6S65wMU/s400/s-In-Bloom.JPG" border="0" alt="" /></a></p>
<p><span id="more-16449"></span></p>
<ul style="font-weight: bold;">
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 130%;">Beben el vino</span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 130%;">y se recitan una a otra sus poemas.</span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;">Si supieran aquellos versos de<a href="http://sepiensa.org.mx/contenidos/l_safo/safo.htm"> <span style="font-style: italic;">Safo</span></a>,</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;">los dirían,</span></span></span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">mientras se pintan una a otra las cejas</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">y extensas nieblas cubren el río:</span></span></li>
</ul>
<p><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"> </span></p>
<ul>
<li><span style="font-weight: bold; font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 130%;">-Qué pequeños,</span></li>
<li><span style="font-weight: bold; font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 130%;">qué hermosos los pies.</span></li>
</ul>
<p><a href="http://1.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKXwo7ucRI/AAAAAAAAJss/JoeifOXCZA4/s1600/s-Woman-on-Yellow-Background.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405049364675457298" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 322px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKXwo7ucRI/AAAAAAAAJss/JoeifOXCZA4/s400/s-Woman-on-Yellow-Background.JPG" border="0" alt="" /></a></p>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><strong>Como arlequín danzó</strong> en palacio.</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">Maderas y terciopelo</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">cuerdas campanas de plata.</span></span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">Vino oscuro de las fuentes y carne</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">sabrosa de las bestias</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">en suntuosas cacerías atrapadas.</span></span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">Muslos y oro</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">senos y garganta de animal en la pelea.</span></span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">Agua de miel bebida</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">en un lago donde queman</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">y enceguecen los ojos y los labios.</span></span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">Nadie entra aquí con las palabras.</span></span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">El cuerpo</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">heraldo</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">que cruza las edades</span></span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">y corre veloz entre ciénagas</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">y bestias de presa.</span></span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">Cabellera entretejida de plumas</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">latir de pies y corazón</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">que unen este reino a otro reino a otro reino.</span></span></li>
</ul>
<p><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"> </span> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKYD-RA45I/AAAAAAAAJs0/Cxm3HmTLIFQ/s1600/s-Vivid-Dream.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405049696819405714" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 304px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKYD-RA45I/AAAAAAAAJs0/Cxm3HmTLIFQ/s400/s-Vivid-Dream.JPG" border="0" alt="" /></a></p>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica;"><span style="font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;"><strong>En medio de la noche me</strong> despierta tu sueño,</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica;"><span style="font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">el sueño donde estabas.</span></span></span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica;"><span style="font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">El cuerpo a medias entregado,</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica;"><span style="font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">lengua, boca, dedos</span></span></span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica;"><span style="font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">tienden los puentes</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica;"><span style="font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">a la roca giratoria del deseo.</span></span></span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica;"><span style="font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">Tu abrazo en otro abrazo,</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica;"><span style="font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">rosa de los senos donde mamo.</span></span></span></li>
</ul>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">En medio de la noche</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">me despierto y repito </span><span style="font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">sacro, sacro</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica;"><span style="font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">el pan ha sido devorado</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica;"><span style="font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">la miel el vino y las cerezas.</span></span></span></li>
</ul>
<p><span style="font-family: Verdana,Helvetica;"><span style="font-size: 85%;"> </span></span> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKYVguNg6I/AAAAAAAAJs8/SCC5iNj5j-M/s1600/s-La-Chambre-Rose.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405049998126449570" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 302px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKYVguNg6I/AAAAAAAAJs8/SCC5iNj5j-M/s400/s-La-Chambre-Rose.jpg" border="0" alt="" /></a></p>
<p><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><strong>Vida amorosa de los animales </strong></span></p>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-family: arial; font-size: 130%;">A veces</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-family: arial; font-size: 130%;">todo es feroz:</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-family: arial; font-size: 130%;">el salto impecable</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-family: arial; font-size: 130%;">de los jaguares</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-family: arial; font-size: 130%;">clavando el diente. Latido y sangre.</span></span></li>
</ul>
<p><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"> </span></p>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">A veces son jirafas.</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">Los enormes cuellos enlazándose</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">en una danza suave y lenta</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">mientras yace el sol</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">detrás de las aguadas.</span></span></li>
</ul>
<p><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"> </span></p>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">O hipopótamos</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">de insobornable torpeza</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">con adorable fervor</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">apareándose en el barro.</span></span></li>
</ul>
<p><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"> </span></p>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">Los pájaros monógamos, quizás,</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">volando parejos</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">en un horizonte de humo y polvo.</span></span></li>
</ul>
<p><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"> </span></p>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;">O manadas de elefantes galopando.</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;">Las crías al centro</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;">y al frente las hembras, magníficas,</span></span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-size: 130%;"><span style="font-weight: bold;">abriéndose paso.</span></span></span></li>
</ul>
<p><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"> </span></p>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">A veces</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">el diminuto paramecio</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">que elige a otro paramecio</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">e intercambian los cuerpos,</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">los pedazos.</span></span></li>
</ul>
<p><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"> </span></p>
<ul>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">A veces hablándose,</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">con las palabras de pulpa</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">ardiente y suave</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">que dicen pezón pequeña</span></span></li>
<li><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"><span style="font-weight: bold; font-size: 130%;">tocame o te amo.</span></span></li>
</ul>
<p><span style="font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 85%;"> </span></p>
<ul>
<li><span style="font-weight: bold; font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 130%;">Zarpa, huida veloz de los ciervos</span></li>
<li><span style="font-weight: bold; font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 130%;">a tu lado.</span></li>
</ul>
<p><a href="http://4.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKYraIyToI/AAAAAAAAJtE/jIAu0JmgE9o/s1600/s-Siesta.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405050374315986562" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 317px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKYraIyToI/AAAAAAAAJtE/jIAu0JmgE9o/s400/s-Siesta.JPG" border="0" alt="" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKY97vpIuI/AAAAAAAAJtM/1wQHN_DRlQs/s1600/s-Girl-in-Black-Dress.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405050692574978786" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 278px; height: 400px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKY97vpIuI/AAAAAAAAJtM/1wQHN_DRlQs/s400/s-Girl-in-Black-Dress.JPG" border="0" alt="" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKZWFuIqZI/AAAAAAAAJtc/lnU6FO0Dgb8/s1600/s-Nu-Couche.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405051107569871250" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 261px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKZWFuIqZI/AAAAAAAAJtc/lnU6FO0Dgb8/s400/s-Nu-Couche.JPG" border="0" alt="" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKZsa35jHI/AAAAAAAAJtk/-y0MAKoA32E/s1600/s-Nude-with-Chinese-Composition.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405051491205090418" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 280px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKZsa35jHI/AAAAAAAAJtk/-y0MAKoA32E/s400/s-Nude-with-Chinese-Composition.JPG" border="0" alt="" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKaywWbybI/AAAAAAAAJts/MDbP9DJ8zdI/s1600/s-Phoenix.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405052699561150898" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 311px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKaywWbybI/AAAAAAAAJts/MDbP9DJ8zdI/s400/s-Phoenix.JPG" border="0" alt="" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKbDOiWMJI/AAAAAAAAJt0/CdIjo58Eegc/s1600/s-Printemps.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405052982542086290" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 324px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKbDOiWMJI/AAAAAAAAJt0/CdIjo58Eegc/s400/s-Printemps.jpg" border="0" alt="" /></a> <a href="http://4.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKbZvFhwEI/AAAAAAAAJt8/g77Ne5HuaMo/s1600/s-Unnamed-05-81x60.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405053369236701250" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 296px; height: 400px;" src="http://4.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKbZvFhwEI/AAAAAAAAJt8/g77Ne5HuaMo/s400/s-Unnamed-05-81x60.jpg" border="0" alt="" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKb7KDd-aI/AAAAAAAAJuE/YZ8OMkwy88Q/s1600/s-Unnamed-01-30x30.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405053943411505570" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKb7KDd-aI/AAAAAAAAJuE/YZ8OMkwy88Q/s400/s-Unnamed-01-30x30.JPG" border="0" alt="" /></a> <a href="http://2.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKcOre3GEI/AAAAAAAAJuM/dFZeKQRbCSE/s1600/s-Nude-1.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405054278802282562" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 321px; height: 400px;" src="http://2.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKcOre3GEI/AAAAAAAAJuM/dFZeKQRbCSE/s400/s-Nude-1.JPG" border="0" alt="" /></a> <a href="http://1.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKcoW2v9GI/AAAAAAAAJuU/tAIc8JyqOfc/s1600/s-Spring.JPG" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405054719941932130" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 308px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKcoW2v9GI/AAAAAAAAJuU/tAIc8JyqOfc/s400/s-Spring.JPG" border="0" alt="" /></a> <a href="http://3.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKdSb7RR1I/AAAAAAAAJuc/-R9sZKvY2uk/s1600/s-Unnamed-04-81x65.jpg" onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5405055442857576274" style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 321px; height: 400px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_EcfQTb3MMxw/SwKdSb7RR1I/AAAAAAAAJuc/-R9sZKvY2uk/s400/s-Unnamed-04-81x65.jpg" border="0" alt="" /></a></p>
<ul>
<li><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: #330000; font-size: 100%;"><span style="font-family: arial;">Poemas de : </span></span><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: #330000; font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 100%;">Yü Hsüan-Chi</span></li>
<li><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: #330000; font-family: Verdana,Helvetica; font-size: 100%;">Pinturas de : </span><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: #330000; font-family: arial; font-size: 100%;">Xi Pan</span></li>
</ul>
<p><span style="font-weight: bold; font-style: italic; color: #330000; font-size: 100%;"> </span></p>
<ul>
<li><span style="font-style: italic; color: #996633; font-size: 85%;"><a rel="cc:license" href="http://www.safecreative.org/work/0911184899239"><img style="border: 0pt none;" src="http://resources.safecreative.org/work/0911184899239/label/logo2-72" alt="Safe Creative #0911184899239" /></a></span><span style="color: #996633; font-size: 85%;">Carmen Pascual, <span style="font-style: italic;">carmensabes</span></span></li>
</ul>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/la-seda-se-desliza-entre-dos-mujeres/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>2</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>NO  BALANÇO  DO  METRÔ</title>
		<link>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/no-balanco-do-metro/</link>
		<comments>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/no-balanco-do-metro/#comments</comments>
		<pubDate>Tue, 17 Nov 2009 22:04:04 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Luis Favre</dc:creator>
				<category><![CDATA[CULTURA]]></category>
		<category><![CDATA[arte]]></category>
		<category><![CDATA[contos]]></category>
		<category><![CDATA[escrita]]></category>
		<category><![CDATA[Lílian Maial]]></category>
		<category><![CDATA[Literatura]]></category>
		<category><![CDATA[minicontos]]></category>
		<category><![CDATA[NO  BALANÇO  DO  METRÔ]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://blogdofavre.ig.com.br/?p=16390</guid>
		<description><![CDATA[Lílian Maial
Roberto acordou bem cedo, como de costume. Tomou seu banho, barbeou-se, tudo de sempre – a rotina de um homem comum, beirando os 40 anos, já com algumas “entradas”, alguma barriguinha, na verdade, já gostou bem mais de sua imagem no espelho. Mas até que ainda estava conservado, para um funcionário burocrata de uma [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<h2><span style="background-color: #ffff99;">Lílian Maial</span></h2>
<p>Roberto acordou bem cedo, como de costume. Tomou seu banho, barbeou-se, tudo de sempre – a rotina de um homem comum, beirando os 40 anos, já com algumas “entradas”, alguma barriguinha, na verdade, já gostou bem mais de sua imagem no espelho. Mas até que ainda estava conservado, para um funcionário burocrata de uma empresa de informática.  Bem casado, com uma mulher adorável, bonita, culta, um casal de filhos adolescentes, uma vida estável e invejada pela maioria dos amigos.<br />
Naquela manhã abafada, saiu de casa apenas com o suco de laranja – não quis comer – o calor o incomodava.<br />
Foi à pé até o metrô, meio desligado, pensando na vida e no alívio do vagão refrigerado. A plataforma já estava cheia e o trem logo chegou, lotado, ocupado por ternos, bolsas, celulares&#8230;  Não havia muita escolha, segurou no suporte de teto, num canto do vagão, espremido entre um jovem mascando chicletes (logo pela manhã?) e uma mulher de média altura, de costas pra ele, cabelos em seu rosto, cheirosa.<br />
O trem saiu da estação e o ar condicionado mal dava a perceber que estava ligado.<br />
Em seu terno impecável, Roberto era um belo homem, notado por algumas secretárias aqui e acolá.<br />
Na parada da estação seguinte, devido a uma freada brusca, Roberto segurou a mulher à sua frente, que desequilibrou-se e soltou a pasta de executiva que carregava sob o braço.   Ao abaixarem-se, entreolharam-se, e ele pôde observar o olhar alegremente surpreso, de aprovação, da mulher ao fitá-lo. Ela corou suavemente, agradeceu e voltou à posição inicial, para a partida do comboio.<br />
Ele ficou embevecido com a delicadeza dos olhos amendoados, que o fitaram de relance, bem maquiados, adornados por longos cílios e uma cabeleira negra, que lhe caía aos ombros. Mulher de uma morenice discreta e elegante, com olhos de feiticeira.<br />
Mais uma estação, o vagão não comportava mais ninguém, mas as pessoas continuavam a entrar. Aquele cheiro de flores que emanava dos cabelos morenos tornou-se mais intenso, e ele percebeu que a moça estava mais perto.  Sentiu-se subitamente excitado com a proximidade e passou a observar seus contornos.<br />
De súbito, a mulher deu um passo para trás e seu corpo roliço tocou o de Roberto e, silenciosamente, assim permaneceram no balanço do metrô.<br />
Na estação seguinte, ninguém desceu e, ao contrário, vários entraram, diminuindo ainda mais o espaço entre ele e a mulher.<br />
Ao partir o vagão, a mulher, inesperadamente, encosta-se completamente em Roberto, e acomoda a cabeça em seu peito, afastando os cabelos, deixando a nuca e o pescoço livres.  Sem pudores, ela começa a roçar seu traseiro arredondado em Roberto que, entre surpreso e maravilhado, sente crescer o volume nas calças. O balanço do trem aumenta o atrito, e ninguém consegue perceber nada, de tão imóveis que estão todos.<br />
Roberto atreve-se e beija aquele pescoço perfumado, sussurra naquela orelhinha delicada, perfurada por uma singela pérola. Introduz a língua naquele pequeno lóbulo e sente a respiração alterada da mulher, que aceita as carícias sem nada dizer.<br />
Naquele balanço, com o sexo resvalando no traseiro provocante da executiva, sente a mão pequena, porém firme, tocar-lhe as partes mais íntimas, apertando e soltando.<br />
Ele estava deliciado, sua estação ainda demoraria, e ela não fazia menção de saltar.<br />
Num ímpeto de valentia e desejo, com sua mão livre acaricia as coxas da morena e foi subindo o quanto pudesse. Ela consente, afastando ligeiramente as pernas, e ele alcança, protegido pelo anonimato da multidão, a umidade abundante daquela desconhecida. Sente seu calor, sente seu pulsar, sente seu cheiro inebriante. Aproxima-se mais e, apoiando-se nela, solta a outra mão, para acarinhar discretamente aqueles seios de pêras suculentas.<br />
E vão assim, nessa sofreguidão disfarçada e gostosa por toda a viagem.<br />
Aquele corpo quente, junto ao seu, aquela mãozinha buscando seu sexo, aqueles seios&#8230;  Ele podia ouvir seus suspiros calados, seus gemidos mudos, seu arfar contido, e isso o excitava ainda mais.<br />
Chegava sua estação, teria que saltar, queria poder falar com ela, trocar telefones, marcar no outro dia, mas não teve coragem. Ajeitou-se como pôde, ela também e, curiosamente, saltaram na mesma estação, mas pegaram direções opostas. Ele pensou em segui-la, mas tinha horário rigoroso no trabalho&#8230;    Assim, apenas ficou a observá-la afastar-se, saia justa, sapatos altos, bolsa, pastinha&#8230;<br />
E ela nem olhou pra trás&#8230;</p>
<p>Fonte <a href="http://www.lilianmaial.com/">Blog de Lílian Maial </a></p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/no-balanco-do-metro/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Luxúria</title>
		<link>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/luxuria/</link>
		<comments>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/luxuria/#comments</comments>
		<pubDate>Mon, 16 Nov 2009 22:23:14 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Luis Favre</dc:creator>
				<category><![CDATA[CULTURA]]></category>
		<category><![CDATA[arte]]></category>
		<category><![CDATA[erotismo]]></category>
		<category><![CDATA[escrita]]></category>
		<category><![CDATA[Literatura]]></category>
		<category><![CDATA[livros]]></category>
		<category><![CDATA[Luiz Roberto Guedes]]></category>
		<category><![CDATA[O luxo da luxúria]]></category>
		<category><![CDATA[pornografia]]></category>
		<category><![CDATA[Xosé Lois García]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://blogdofavre.ig.com.br/?p=16294</guid>
		<description><![CDATA[



Lira pornoerótica inova a velha  sextina
_______________________
Sendo          a literatura investigação do humano, é apenas natural que a erotografia          (sob qualquer forma) seja antiga como a civilização. Aliás,          em [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<div><img src="http://www.germinaliteratura.com.br/imagens2007/llama.jpg" border="0" alt="" hspace="0" width="556" height="445" align="baseline" /></div>
<div>
<div style="text-align: center;"><img src="http://www.germinaliteratura.com.br/imagens2007/ep_luxo.gif" border="0" alt="" hspace="0" width="309" height="115" align="baseline" /></div>
</div>
<p><strong>Lira pornoerótica inova a velha  sextina</strong></p>
<p>_______________________</p>
<p align="justify">Sendo          a literatura investigação do humano, é apenas natural que a erotografia          (sob qualquer forma) seja antiga como a civilização. Aliás,          em seu          <em>Eros</em><em> e Civilização,</em> o filósofo Marcuse          postulava que Eros, como princípio vital, rechaça a repressão e o          controle.</p>
<p align="justify">Para          deixar jorrar essa pulsão eruptiva, o poeta português Joaquim Estevez da          Guarda retoma a sextina do século 12 em seu livro <em>Llama de amor viva:          Sextynas</em> (Cadernos do Subsolo, Porto, Portugal, 2007). A sextina é          uma complicada composição poética criada pelo trovador provençal Arnaut          Daniel, que dela se serviu para bem cantar folguedos amorosos. Dante e          Petrarca também praticaram a forma. Tecnicamente, a sextina consiste em          seis sextilhas mais um terceto final, sendo que as rimas se repetem, de          cabo a rabo, segundo uma ordem estrita, impondo uma circularidade ao          discurso poético.</p>
<p align="justify">Neste          <em>Llama de amor viva</em> — um verso tomado de empréstimo ao místico          Juan de la          Cruz —, Estevez da Guarda engaja-se na militância          amatória de um Bocage clássico para louvar a &#8220;glória das feminis carnes&#8221;          e o &#8220;lúbrico tormento&#8221; da cópula, chamando as partes ditas pudendas por          seus nomes impróprios.</p>
<p align="justify">Numa          era em que a pornografia eletrônica é um <em>business</em> bilionário,          esta celebração do gozo carnal constitui, na verdade, uma transgressão          às normas vigentes — a farta oferta de sexo virtual, a &#8220;neocaretice&#8221;          pós-advento da Aids, as múltiplas formas de obscenidade em cartaz no          mundo-mercado, no circo da mídia, na chamada sociedade do espetáculo e          do controle. A surrada questão &#8220;arte ou pornografia&#8221; sequer se coloca          aqui, pois o sextinário <em>sexy</em> de Estevez da Guarda — erudito e          popular a um só tempo —, se filia a uma robusta tradição latina de          letras lascivas, onde nada do que é humano é estranho à poesia. Em dez          elaboradas &#8220;sextynas em medida velha e medida nova&#8221;, este <em>liber</em> libertinário exalta o gozo demasiado humano — o coito sem protocolo, sem          repressão e sem preço.</p>
<p align="justify">O          poeta põe as musas em pêlo, com pleno domínio da forma, do repertório          clássico e da tradição portuguesa. Como assinala, no prefácio, o poeta          galego Xosé Lois García, ao exaltar a liberdade instintiva, &#8220;doada pela          própria natureza&#8221;, o sextinário compõe uma &#8220;liturgia laica&#8221; para          espíritos livres. A língua franca de Eros reafirma, ainda e sempre, sua          primazia.</p>
<p align="center">O          livro: Joaquim Estevez da Guarda. <strong>Llama de amor viva:          Sextynas</strong></p>
<p align="center">(Porto,          Portugal: Cadernos do Subsolo, 2007).</p>
<p align="center">
<p align="center">
<p align="center">
<p align="center">
<p align="center">De          feitura artesanal, é distribuído no Brasil pela <a href="http://www.crisalida.com.br/" target="_blank"><strong>Editora e          Livraria Crisálida</strong></a> de Belo          Horizonte.</p>
<p align="center">Tel.:          (31) 3222-4956 |  <a href="mailto:livraria@crisalida.com.br"><strong>livraria@crisalida.com.br</strong></a> |          Pode ser adquirido junto ao próprio autor, <a href="mailto:joaquimestevez@hotmail.com"><strong>clicando          aqui</strong></a>.</p>
<p align="center"><span style="font-size: medium;"><br />
</span></p>
<p style="text-align: left;"><span style="font-size: large;"><span style="color: #000000;"><span style="font-family: Verdana;"><span style="font-family: Verdana;"><span style="font-family: Verdana;"><span style="font-family: Verdana;"><span style="font-family: Verdana;"><span style="color: #000000;"><span style="font-family: Verdana;"><span style="font-family: Verdana;"><span style="font-family: Verdana;"><span style="font-size: xx-medium;"> </span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></p>
<div><span style="font-size: xx-medium;"></p>
<div><span style="font-family: Verdana;" lang="SQ"><a href="mailto:l.r.guedes@uol.com.br"><span style="color: #ce0000; font-size: xx-medium;"><strong>Luiz   Roberto Guedes</strong></span></a><span style="font-size: xx-medium;">. Poeta, escritor e tradutor,   nasceu e sobrevive em São Paulo. <span style="font-size: xx-medium;"><span lang="SQ">Publicou, entre   outros, <strong>Calendário lunático — erotografia de Ana K</strong> (Ciência do </span><span lang="SQ">Acidente, 2000), a novela <strong>O mamaluco   voador</strong> (Travessa dos Editores, 2006), o infantil <strong>O Livro das   Mákinas Malukas</strong><em> </em>(Dubolsinho, 2007), <strong>Minima   Immoralia/Dirty Limerix</strong> (Demônio Negro, 2007) e colaborou com Claudio   Daniel nas antologias <strong>Íbis amarelo sobre fundo negro</strong>, poemas de   José Kozer (Travessa dos Editores, 2005) e <strong>Jardim de Camaleões</strong>,   poetas neobarrocos (Iluminuras, 2005). É letrista sob a identidade secreta de   Paulo Flexa.</span></span></span></span></div>
<div><span style="font-family: Verdana;" lang="SQ"><span style="font-size: xx-medium;"><span style="font-size: xx-medium;"><span lang="SQ"><br />
</span></span></span></span></div>
<div></div>
<div><span style="font-family: Verdana;" lang="SQ"><span style="font-size: xx-small;">Mais <strong>Luiz Roberto Guedes</strong> em </span><span style="font-size: xx-small;"><strong>Germina<br />
</strong>&gt; </span><a href="http://www.germinaliteratura.com.br/lrguedes.htm"><span style="color: #ce0000; font-size: xx-small;"><strong>Poemas</strong></span></a><br />
<span style="font-size: xx-small;">&gt; </span><a href="http://www.germinaliteratura.com.br/kozer_capa.htm"><span style="color: #ce0000; font-size: xx-small;"><strong>Tradução José Kozer<br />
</strong></span></a><span style="font-size: xx-small;">&gt; </span><a href="http://www.germinaliteratura.com.br/plarkin.htm"><span style="color: #ce0000; font-size: xx-small;"><strong>Tradução Philip Larkin<br />
</strong></span></a><span style="font-size: xx-small;">&gt; </span><a href="http://www.germinaliteratura.com.br/menu_eroticos.htm"><span style="color: #ce0000; font-size: xx-small;"><strong>Eróticos&amp;Pornográficos</strong></span></a></span></div>
<div><span style="font-family: Verdana;" lang="SQ"><span style="font-size: xx-small;">&gt; </span><a href="http://www.germinaliteratura.com.br/naberlinda_lrguedes_jun07.htm"><span style="color: #ce0000; font-size: xx-small;"><strong>Na   Berlinda</strong></span></a></span></div>
<p></span></div>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/luxuria/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>Cantiga de Viúvo</title>
		<link>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/cantiga-de-viuvo/</link>
		<comments>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/cantiga-de-viuvo/#comments</comments>
		<pubDate>Sun, 15 Nov 2009 20:25:17 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Luis Favre</dc:creator>
				<category><![CDATA[CULTURA]]></category>
		<category><![CDATA[arte]]></category>
		<category><![CDATA[Cantiga de Viúvo]]></category>
		<category><![CDATA[Carlos Drummond de Andrade]]></category>
		<category><![CDATA[Heitor Villa-Lobos]]></category>
		<category><![CDATA[Literatura]]></category>
		<category><![CDATA[Poemas]]></category>
		<category><![CDATA[poesias]]></category>
		<category><![CDATA[seresta]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://blogdofavre.ig.com.br/?p=16243</guid>
		<description><![CDATA[Carlos Drummond de Andrade 
(tem uma versão com música de Heitor Villa-Lobos e de Francisco Mignone).
A noite caiu na minh&#8217;alma
Fiquei triste sem querer
Uma sombra veio vindo
Veio vindo, me abraçou
Era a sombra de meu bem
Que morreu há tanto tempo
Me abraçou com tanto amor
Me apertou com tanto fogo
Me beijou, me consolou
Depois riu devagarinho
Me disse adeus com a [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<h2><span style="background-color: #ffff99;">Carlos Drummond de Andrade </span></h2>
<p>(tem uma versão com música de Heitor Villa-Lobos e de Francisco Mignone).</p>
<p>A noite caiu na minh&#8217;alma<br />
Fiquei triste sem querer<br />
Uma sombra veio vindo<br />
Veio vindo, me abraçou<br />
Era a sombra de meu bem</p>
<p>Que morreu há tanto tempo<br />
Me abraçou com tanto amor<br />
Me apertou com tanto fogo<br />
Me beijou, me consolou<br />
Depois riu devagarinho<br />
Me disse adeus com a cabeça e saiu<br />
Fechou a porta<br />
Ouvi seus passos na escada<br />
Depois mais nada, acabou<br />
(Acabou, acabou)</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/cantiga-de-viuvo/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
		<item>
		<title>A volta de Salgari, o rei dos oceanos e da selva</title>
		<link>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/a-volta-de-salgari-o-rei-dos-oceanos-e-da-selva/</link>
		<comments>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/a-volta-de-salgari-o-rei-dos-oceanos-e-da-selva/#comments</comments>
		<pubDate>Sat, 14 Nov 2009 14:54:36 +0000</pubDate>
		<dc:creator>Luis Favre</dc:creator>
				<category><![CDATA[CULTURA]]></category>
		<category><![CDATA[arte]]></category>
		<category><![CDATA[Emilio Salgari]]></category>
		<category><![CDATA[escrita]]></category>
		<category><![CDATA[Literatura]]></category>
		<category><![CDATA[livros]]></category>
		<category><![CDATA[Os mistérios da selva negra]]></category>
		<category><![CDATA[Os Piratas da Malásia]]></category>
		<category><![CDATA[Os Tigres de Mompracem]]></category>
		<category><![CDATA[Sandokan]]></category>

		<guid isPermaLink="false">http://blogdofavre.ig.com.br/?p=16161</guid>
		<description><![CDATA[Três livros do escritor italiano, entre eles Os Piratas da Malásia, estão nas livrarias à espera de leitores que sigam o exemplo de Fellini e Umberto Eco, seus fãs
 
Antonio Gonçalves Filho &#8211; O Estado SP
Edward Said não gostava nada da ideia que o Ocidente fazia do Oriente. Aliás, achava mesmo que o Oriente era [...]]]></description>
			<content:encoded><![CDATA[<p><strong>Três livros do escritor italiano, entre eles Os Piratas da Malásia, estão nas livrarias à espera de leitores que sigam o exemplo de Fellini e Umberto Eco, seus fãs</strong></p>
<p style="text-align: center;"><strong> </strong><img class="aligncenter" src="http://4.bp.blogspot.com/_vX9jVJvvLqY/SgbXgqWVNmI/AAAAAAAAAY8/WFs7vANtMAk/s320/sandokan_1_pq.jpg" alt="http://4.bp.blogspot.com/_vX9jVJvvLqY/SgbXgqWVNmI/AAAAAAAAAY8/WFs7vANtMAk/s320/sandokan_1_pq.jpg" /></p>
<h2><span style="background-color: #ffff99;">Antonio Gonçalves Filho &#8211; O Estado SP</span></h2>
<p>Edward Said não gostava nada da ideia que o Ocidente fazia do Oriente. Aliás, achava mesmo que o Oriente era uma invenção do Ocidente para manter os orientais submissos, mas jamais culpou o italiano Emilio Salgari (1862-1911) por isso. O mais amado escritor de aventuras da Itália, lido por Fellini e Umberto Eco, mais conhecido que Dante na Itália, não recuou ao reduzir o oriental a estereótipo, transformando Sandokan, um príncipe oriental, num vingativo pirata temido por comandantes ocidentais, o que explica, talvez, a omissão de Said. Os heróis de Salgari, afinal, eram bárbaros donos do mundo. O resto era a civilização, aborrecida e invariavelmente representada por imperialistas ingleses. E são esses bárbaros que estão de volta com o lançamento de Os Piratas da Malásia (tradução de Maiza Rocha, Editora Iluminuras, 256 páginas, R$ 38).</p>
<p><img src="http://www.iluminuras.com.br/v1/admin/imagens_capas/ospiratas.jpg" alt="http://www.iluminuras.com.br/v1/admin/imagens_capas/ospiratas.jpg" width="179" height="254" /><img src="http://www.iluminuras.com.br/v1/admin/imagens_capas/misterios.jpg" alt="http://www.iluminuras.com.br/v1/admin/imagens_capas/misterios.jpg" width="175" height="255" /><img style="cursor: -moz-zoom-in;" src="http://www.iluminuras.com.br/v1/admin/imagens_capas/tigres.jpg" alt="http://www.iluminuras.com.br/v1/admin/imagens_capas/tigres.jpg" width="175" height="256" /></p>
<p>Nesse livro, cheio de sangue, suor e fúria, Sandokan, o nobre cuja família foi exterminada, vira um pirata conhecido pela alcunha de o Tigre da Malásia, perseguindo mais uma vez os ingleses, claro. Salgari publicou essa sequência de Os Tigres de Mompracem (também lançado pela Iluminuras ao lado de Os Mistérios da Selva Negra) em 1896. No mundo real, a Inglaterra estava em guerra com Zanzibar, a mais curta de toda a história. Zanzibar se rendeu depois de 38 minutos. É mais o menos o tempo que Sandokan precisa para ajudar seu amigo Tremak-Naik, o caçador de serpentes, a fugir da prisão de Norfolk e juntar-se a ele no combate ao arqui-inimigo James Brooke, o caçador de piratas. Simples assim.</p>
<p>E foi justamente essa simplicidade que conquistou milhões de jovens em todo o mundo, formando gerações e gerações de italianos como o cineasta Sérgio Leone, o inventor do western spaghetti, que cansou de ler as aventuras ambientadas por Salgari no Velho Oeste americano. O escritor italiano jurava ter conhecido Buffalo Bill em Nebraska. Como era marinheiro, é preciso dar um desconto para sua ilimitada imaginação &#8211; que, de resto, fez nascer personagens como Kammamuri, fiel companheiro de Tremal-Naik, o exótico caçador de serpentes que, em Os Mistérios da Selva Negra, se apaixona por uma virgem prometida à deusa Kali.</p>
<p>Já em Os Tigres de Mompracem, o herói Sandokan surge acompanhado de seu fiel amigo, o português Yanez. Há, claro, também uma linda garota, Marianna, que o faz esquecer a luta contra os antípodas e todos os sentimentos de vingança contra esses malditos caucasianos. O guerrilheiro argentino Che Guevara leu 62 livros do escritor italiano para concluir que foi, desde criança, um &#8220;salgariano&#8221; radical, um anti-imperialista destinado a lutar contra poderosos. E, acima de tudo, um corsário um pouco ao estilo de Steeve Reeves, o saradão que massacra sem piedade os marujos de navios que cruzavam seu caminho em Os Piratas da Malásia.</p>
<p>Esse perfil de proscrito, exilado e injustiçado talvez explique o grande sucesso dos anti-heróis de Salgari &#8211; e um pouco o carisma de Che Guevara. Sandokan, não se deve esquecer, testemunhou o extermínio de sua família. Persegue o colonizador europeu com justa razão. Antes de ser romancista, Salgari foi jornalista. Sabia, portanto, de que mundo estava falando ao criar 80 romances que deram muito lucro aos editores e nenhum a ele, que se matou em cerimonial suicida inspirado nos samurais japoneses. Antes, porém, quebrou a pena que criou Sandokan, pedindo a seus editores inescrupulosos que pelo menos pagassem pelo enterro. Heróis não morrem. Seus criadores, sim.</p>
<p style="text-align: justify;"><span style="background-color: #ffff99;"><strong>O escritor</strong></span></p>
<p style="text-align: justify;"><img class="alignleft" src="http://elcobre.es/Fotos%20Autores/Emilio_Salgari.jpg" alt="http://elcobre.es/Fotos%20Autores/Emilio_Salgari.jpg" width="231" height="274" /><span style="background-color: #ffff99;"><strong>SALGARI: É difícil imaginar Gabriele D&#8221;Annunzio como roteirista de um filme baseado em Salgari, mas foi o que aconteceu há 101 anos, quando Cabiria foi realizado por Giovanni Pastrone. Trata-se de pirataria, no sentido moderno do termo. A história original era de Salgari, roubado por editores a vida toda, morrendo na penúria. Nascido em Verona em 1862, o autor viveu até 1911 e criou vários heróis, dos quais o mais célebre é Sandokan, que tem um fiel companheiro, o tenente Yanez de Gomera. </strong></span></p>
<p style="text-align: center;">
<p style="text-align: center;">
<p><span style="font-size: x-large;"><strong>Tramas moldaram o imaginário de várias gerações</strong></span></p>
<p><strong>Há muito fora de catálogo, exemplares não eram encontrados nem em sebos</strong></p>
<h2><span style="background-color: #ffff99;">Luiz Carlos Merten &#8211; O Estado SP</span></h2>
<p>Talvez seja preciso desistir da isenção jornalística e escrever na primeira pessoa, apaixonadamente. Há anos perseguia em sebos velhos exemplares das aventuras de Tarzan e Sandokan. Os próprios donos me desestimulavam. Nada mais raro do que encontrar colecionadores dispostos a abrir mão dos exemplares da lendária Coleção Terramarear, da Editora Melhoramentos. Aqueles livros moldaram meu imaginário, com os westerns no cinema.</p>
<p>Não só o meu. Lêdo Ivo escreveu seu volume A Ética da Aventura pegando carona nas leituras de seus verdes anos. E me lembro de ter lido certa vez o que ele disse e me marcou &#8211; muita gente pensa que escritor é só Marcel Proust ou James Joyce, mas ele acreditava, como eu acredito, que o valor do escritor é dado pelo leitor. Emilio Salgari sempre foi importante para mim. Confesso que tomei um susto ao descobrir, nas chamadas de novos livros que o Cultura, do Estado, publica aos domingos, que os volumes que buscava em sebos estavam saindo novos em folha. Salgari! Sandokan! Para quando o Tarzan?</p>
<p>Lembro-me de ter 9 ou 10 anos quando comprei meu primeiro livro. Era um volume da Terramarear, A Volta de Tarzan, de Edgar Rice Burroughs. Somente depois li o primeiro da série com o homem-macaco e, em seguida, devorei toda a coleção. Hollywood nunca fez justiça à imaginação de Burroughs. Em seus livros, Tarzan viajou ao centro da Terra, descobriu Camelot e o Império Romano no coração da África, decifrou o mistério de Opar, onde reinava a sacerdotisa La, e se envolveu com a sedutora Nemone, com seu leão de ouro. Nada disso passou para o cinema. Indago-me com frequência: como seria hoje (re)ler aquelas aventuras?</p>
<p>Embora seja uma animação, Ratatouille, de Brad Bird, é um dos grandes filmes dos últimos anos e a cena em que o crítico gastronômico reencontra o tempo perdido realiza o que gênios como Visconti e Losey gostariam de ter feito, se tivessem conseguido adaptar Proust. Salgari teve mais sorte que Burroughs no cinema. Na verdade, eu o vi, antes de ler. Era ávido consumidor das aventuras de Sandokan, com Ray Danton, e mais tarde consegui ver o herói interpretado por Kabir Bedi na TV italiana. Também li Salgari primeiro em espanhol, antes que em português, porque sempre tive dificuldade para encontrar seus livros no Brasil. Reli agora Os Mistérios da Selva Negra e Os Piratas da Malásia e não me decepcionei. Spielberg e seus roteiristas também devem tê-lo (re)lido. Muita coisa de Indiana Jones e o Templo da Perdição, as câmaras subterrâneas, os sacrifícios humanos, os adoradores da deusa da morte, tudo parece saído de Salgari.</p>
<p>Faltam menos de dois anos para se completar (em abril de 2011) o centenário de sua morte, por suicídio. Não sei por que ele terminou relegado ao segundo time dos escritores de aventuras, distante de Walter Scott, Alexandre Dumas e Júlio Verne. Me encanta nele a existência desses personagens nobres, capazes de qualquer sacrifício em nome da honra e da amizade e sempre a postos para defender fracos e oprimidos das garras de opressores variados, sejam califas, fanáticos hindus ou representantes da Coroa espanhola no Caribe. O mundo &#8211; e o cinema &#8211; não teriam tido o mesmo fascínio para mim, sem Emilio Salgari (e Sandokan).</p>
]]></content:encoded>
			<wfw:commentRss>http://blogdofavre.ig.com.br/2009/11/a-volta-de-salgari-o-rei-dos-oceanos-e-da-selva/feed/</wfw:commentRss>
		<slash:comments>0</slash:comments>
		</item>
	</channel>
</rss>
